Van Zanten.. Preses van Zanten

Rob lachte altijd hard. Nu ook weer. En ik had hem alleen verteld dat ik niet bij hem ging logeren. Hij wist het direct en maakte drukke gebaren richting de dansvloer. “Je weet het he! Je weet het he!”, begon hij te zeggen tussen het lachen door. “Jaja, ik weet het”, beantwoordde ik hem. “Je... Continue Reading →

Valentijnsdag, je geld waard

"Liefde... de grootste onzin die er bestaat." Uh... wat!? Ik schrok uit het hypnotiserend effect wat haar diepe decolleté had. Zelfs in de schemer van het restaurant vond het licht haar boezem. De glanzende objecten leken veel plezier te hebben met weerkaatsen van het kleine beetje licht wat de gedempte lampen gaven. Waarom is dat... Continue Reading →

Martinique

Nu ik zo om me heen kijk naar de leeuwen en tijgers in hun hokken die liggen te ronken, en de grappige clown zijn feestneus heeft afgezet, om zich te vermaken met wat vrouwtjes die hij opgepikt had op de weg hierheen, denk ik terug aan een paar jaar geleden. De tijd dat ik nog... Continue Reading →

Valentijnsavond

Was dit nou wel slim van mij? Dacht ik. De twijfel sloeg toe. Hier zaten we dan al een maaltijd lang en nu aan de borrel. Het is eigenlijk geen bal aan. Ja.. okee. Het restaurant heeft zijn goede naam. Maar het overstroomt hier van de slijm van de serveerders. Net alsof ze een grote... Continue Reading →

Hoezo Valentijnsdag een k’dag?

“Eigenlijk is Valentijnsdag maar een kutdag”. Ik keek haar aan. Ze nipte aan haar glas wijn. We hadden net het toetje op en als afsluiter nog een drankje genomen. Waarom zou je zoiets nou zeggen? Dacht ik bij mijzelf. Probeer je hier een beetje romantisch te doen, krijg je zo’n opmerking. Het hele moment is... Continue Reading →

Het Leugenbankje – Dankbaar

Toch vraag ik me wel eens af, wat de droefheid bij de mensen naar boven haalt. Hoe moeilijk het leven af en toe ook lijkt, of hoe zwaar het leven af en toe ook is, weeg dan de dingen eens tegen elkaar af. Waarom weegt het negatieve af en toe zo zwaar af tegen het... Continue Reading →

Leugenbankje – Déjà-Vu (2)

(Deel 1)...Mijn ogen gaan open. Dit ga je niet menen! Deze kamer. Alweer?! Ik slaak een diepe zucht, wrijf wat in mijn ogen, sta op en besef dat alle dozen weer netjes tegen de muur opgestapeld zijn. Alsof ik ze nog nooit aangeraakt heb. Ik kijk naar die chipknipdeur en observeer nog eens die poster.... Continue Reading →

Leugenbankje – Chat (2)

"…Nogmaals, goede vriend, het zijn al 2 weken dat ik je niet meer gezien heb na de begrafenis. Ik maak mij zorgen en wil je spreken. En aangezien ik weet dat je dat je niet zo'n prater bent, stel ik voor dat we vanavond elkaar ontmoeten in de chatroom waar we regelmatig verschijnen.Vriendelijke groet, het... Continue Reading →

Leugenbankje – Déjà-Vu

Heb je dat wel eens, een déja-vu? Het gevoel dat je iets al wel eens eerder hebt meegemaakt, maar je absoluut niet kan herinneren wanneer dit was? Dat onbegrijpelijke gevoel dat je iets voor de tweede keer meemaakt… Of misschien wel voor de 3e keer? >> Ik rek me uit, alsof ik een week lang... Continue Reading →

Proudly powered by WordPress | Theme: Baskerville 2 by Anders Noren.

Up ↑