Eemdijk 4 – Loosdrecht 4 (0-0)

Eemdijk 4 – Loosdrecht 4 (0-0)

23
0

eemdijk4
Lapzwans. Een veel gehoord woord op de zaterdagmiddag. Te pas en te onpas gebruikt deze middag. Er werd ongenoegen geuit over het wisselbeleid tijdens de rust. Met name door Vullis, die het verschil wilde maken in de voorhoede, maar na 45 minuten zijn plaats moest afstaan aan Puk. Voornaam “IJshockey”. Misschien wel een van de slechtst gemaakte grappen deze middag, maar wel tekenend voor de sfeer die er in de groep heerste, ondanks het ietwat teleurstellende eindresultaat. Eemdijk 4 speelde deze zaterdag tegen de mannen van Loosdrecht 4. Een heerlijk sportieve wedstrijd op het “weiland” die gebukt gaat onder de naamstelling “veld 2”. Door alle regen was het een heuse modderpoel geworden, maar een laatste wedstrijd voor de winterstop kon gewoonweg niet afgelast worden. En terecht ook, want het was een waardig afsluiter van de eerste (teleurstellende) competitiehelft.

Beide teams betraden het veld tegen 12:30 uur. Waar eerste nog werd gescholden op het kunstgras, zo werd er na enkele minuten alweer verlangd naar de rubberen bolletjes tussen de plastic sprietjes. Veld 2 op sportpark De Vinken was zogezegd een heuse ondergelopen weiland geworden. Drassig, ongelooflijk glad, en na een tijdje voetballen ook erg modderig. Maar de slidings deze middag tekenden prachtige kunstwerken op de tenues. Iets waar “poetjie” Mup nog een puntje aan kon zuigen.

De wedstrijd ving aan om 12:30 uur, onder leiding van scheidsrechter Jimmy, die vandaag vergeten was “thuis te fluiten”, aldus enkele groenen deze middag. De “clash” werd bijgewoond door enkele supporters, waaronder de vaste supporter Colin, die de tweede helft zelfs nog de bosjes in dook om de bal te halen, en de groenen trakteerde op een krat overheerlijke gouden rakker. Waarvoor dank, Colin!

Vanaf minuut één was het al duidelijk dat het geen makkelijke middag ging worden. Ballen rolden niet door, stuiterden amper op, gleden van de voet af, en dan spreek ik nog niet eens over de vele glijpartijen, waaruit enkele zeer gevaarlijke acties kwamen. Kansen waren er deze eerste helft over en weer, maar nergens moesten beide keepers het onderste uit de kan halen, in tegenstelling tot de tweede helft.

In het begin speelde Loosdrecht veelal via de flanken, maar de staakpasses liepen op niets uit. Eemdijk daarentegen probeerde het zo nu en dan eens via de lange bal, maar zowel de achterhoede van Eemdijk als die van Loosdrecht stond als een huis. Japio en Vullis, spelende in de voorhoede, kwamen deze eerste helft moeilijk uit de verf. Ook met ondersteuning van links- en rechtshalven lukte het niet om de keeper de stuipen op het lijf te jagen. Het lukte maar niet voorin een balletje vast te houden, of die belangrijke steekpass te geven, dus werd er via de halven geprobeerd te spelen. Zo kreeg AzAri  op de linkshalf positie de bal voor zich uitgespeeld en kon hij oplopen naar het doel. AzAri zocht een medespeler in de vorm van een behendige spits, maar vond deze in eerste instantie niet. Zo probeerde hij het zelf. Helaas niet geheel overtuigend, maar hij maakte het de keeper wel even moeilijk. Uiteindelijk haalde AzAri hier een hoekschop uit.

De mannen uit Loosdrecht wisten elkaar redelijk te vinden. Zo kwamen ze deze eerste helft af en toe gevaarlijk uit de hoek. Van een lange bal over de verdediging en een kopbal net langs de paal, tot een klutsbal in de zestien, waar Eemdijk nog moeite had deze uit te verdedigen. Loosdrecht probeerde rond te spelen, maar Eemdijk organiseerde snel en kon zo de bal onderscheppen. Ondanks de weinige honderdprocent-kansen, was het toch een spannende wedstrijd.

De grootste kans van deze wedstrijd was toch wel die van Wortel, die halverwege de eerste helft inviel voor bORt op het middenveld.

Japio was vandaag af en toe erg ongelukkig aan de bal. De kuitblessure, welke Japio opliep tijdens de training, speelde toch wellicht weer parten… Of waren het dan toch de invloeden van onze huisfysio Mouse, die vóór de wedstrijd de kuiten van Japio behandelde en waarschijnlijk de “jinx” overbracht via de behandeling. Enfin, Japio stond in ieder geval aan de basis van de beste kans van deze eerste helft. Hij passeerde een verdediger op de achterlijn van Loosdrecht en zag Wortel vrij staan. Hij legde de bal panklaar voor Wortel, en Wortel zette zijn voet tegen de bal. Hoe hij het voor elkaar kreeg, weten we niet, maar de bal knalde hard tegen de lat. Wortel baalde ongelooflijk, aangezien de drie punten op zijn sloffen lagen.

Zo bleef deze eerste helft doelpuntloos en mochten de teams een lauwe bak thee nuttigen in de kleedkamers. Doordat Eemdijk 4 veel spelers op de bank had zitten (in tegenstelling tot de afgelopen weken), werden de nodige wissels doorgevoerd op alle fronten. Mouse en WB wisselden van plek. Mouse nu linksback, en WB hanteerde de vlag. AzAri werd de eerste helft gewisseld en mocht het nu weer proberen op de linkshalf positie. Vullis begon op de bank. Zijn plek werd ingenomen door Puk. Vullis was het daar niet mee eens en smeet met woorden als “lapzwans”… Uiteindelijk toen Vullis weer het veld in kwam deze tweede helft, was het van korte duur en wilde hij zeer snel weer terug naar de bank.

De tweede helft begon na een kwartier rustpauze. Het spel deze tweede helft werd door neutrale toeschouwers beschouwd als ‘entertaining’, ondanks de weinige (lees: geen) doelpunten. Deze helft kregen beide teams meer kansen en wisten dat er wat te halen viel. Daardoor werden er risico’s genomen. Meer risico’s betekent vaak meer kansen en ruimte aan beide kanten.

Eemdijk 4 kreeg deze helft een paar serieuze kansen. Waar de afstandsschoten van MJ iets te ver van het doel afzwaaiden, zo kreeg Mup een ongelooflijk grote kans vanuit een hoekschop van Japio. Mup kopte bal hard richting het doel, maar de keeper was een zeer belangrijke factor voor Loosdrecht en tikte de bal knap van de lijn. Ondanks de vele hoekschoppen, waaronder één nog noemenswaardig is aangezien Puk in de sprint naar de bal uitgleed, werd er niet één verzilverd.

Ook had Wortel nog een grote kans op de voorsprong, toen hij de bal wederom netjes ingespeeld kreeg, maar hij deze hoog over het doel schoot. Hij gaf zelf aan dat de bal opstuiterde door een “polletje”.

Vullis, die het begin van de tweede helft stond te popelen weer het veld te betreden, probeerde nog een afstandsschot te genereren, maar trapte de bal huizenhoog over. Dit was gelijk het einde van de beste jongen, aangezien hij hiermee een spier in de lies verrekte. Zo werd hij van het veld gedragen en was het over en uit met Vullis. Een vervroegde winterstop voor hem.

Zoals eerder genoemd was deze tweede helft eentje met veel kansen over en weer en had keeper Dirk een prachtige hoofdrol in deze kansen. Want door het naar voren voetballen, betekende het dat Loosdrecht meer ruimte kreeg. Zo wist Dirk één keer tot ver buiten zijn doelgebied een kans van de bezoekers te verijdelen. Hij was sneller bij de bal dan zijn tegenstander en knalde de bal voor zijn voeten weg.

In de slotfase, toen Loosdrecht veel druk naar voren ging zetten en het de achterhoede van Eemdijk erg moeilijk maakte, wist Dirk zich na een afstandsschot volledig te strekken naar de hoek en wist de bal van de doellijn te tikken. Een prachtige en zeer belangrijke redding, waardoor Eemdijk nog in de race blijft deze middag voor die felbegeerde (drie) punt(en). Ook een hard schot op de paal van een van de aanvallers van Loosdrecht zette de achterhoede op scherp.

Het was dus nog even aanpoten voor beide teams. Er werd gestreden als leeuwen, maar de bal wilde er aan beide kanten niet in. Zo werd de eindstand deze middag ingeluid. De zogenoemde “brilstand”. 0-0. Eén keer eerder wist de groene formatie van het veld te lopen met een 0-0 stand, maar dat was in november 2011. En dat was ook nog niet eens na negentig minuten… en met een afgekeurde goal. Ach, noem het terecht, noem het teleurstellend. Beide teams leken er mee te kunnen leven.

De winterstop is hiermee ingeluid en de kerstliederen vulden de kantine in de derde helft. De vierde plek is weer bezet door de groenen, wat we aan het begin van de competitie niet hadden kunnen bedenken. Eemdijk is back in the race… voor de derde plek.

Voor nu wensen we iedereen fijne, warme kerstdagen en een sportieve groet voor 2015. Vanaf halverwege januari treedt de groene formatie weer op.

GEEN REACTIES

LAAT EEN REACTIE ACHTER