Image

Peter Pan kan niet echt vliegen, Dombo heeft in ’t echt niet zulke grote oren, Mickey Mouse is een kerel in een pak en Klein Duimpje heeft zijn naam te danken aan zijn ex-vriendin en niet aan zijn lichaamslengte. Er is maar 1 sprookje dat wèl waarheid is geworden: Eemdijk 8 heeft weer gewonnen!!! >>

De stemming voor de wedstrijd was minder dan bij alle andere wedstrijden. Niet iedereen was voldoende gemotiveerd, om er weer als vanouds tegenaan te gaan. Er werd hoogstwaarschijnlijk ingezien, dat we er niet van uit moeten gaan, dat we deze zonder problemen zouden moeten kunnen winnen. Huizen 10 heeft inmiddels 16 punten verzameld en heeft dus wel al meerdere malen weten te winnen. Een nederlaag werd dus ingecalculeerd. Schijn bedriegt echter!

Eemdijk 8 speelde op het thuisveld. De opstelling was niet veel anders dan tijdens de andere wedstrijden. Echter wierp de stilte-training van afgelopen woensdag wel zijn vruchten af. Zinnen als “Zo heb ik Eemdijk 8 nog nooit zien spelen!” of “Ze staan 3-0 vóór?! Ik pak gauw mijn jas!” kwamen voorbij langs ze zijlijn. Geschiedenis is geschreven, zo lijkt het. Deze dag zal niet snel vergeten worden.

Met de wind in onze rug en het zonnetje op onze bol begonnen we aan de strijd om 12:30 uur. Eemdijk 8 speelde verrassend goed en wist binnen het kwartier de voorsprong te vestigen. De voorzet was erg goed geplaatst in de ‘pot’ en vloog zo het strafschopgebied in, richting Gerrit Vullis. Met een niet-perfecte kopbal richting de grond, stuiterde de bal precies op de lijn. De keeper was totaal verrast en liet de bal door zijn benen glippen, zo over de lijn. De blunder werd gelijk afgerekend. 1-0. De ontlading was groot aan de groene kant. Maar net als altijd moet er niet te nonchalant gedacht worden, aangezien de wedstrijd nog lang niet gespeeld is.

Eemdijk 8 vocht door. De achterhoede speelde erg goed en was goed op elkaar ingespeeld. Huizen had moeite om door te breken. Huizen werd echter nergens echt gevaarlijk. De groenen hadden de overhand en wisten overtuigender te spelen dan de groengelen. Zo af en toe was de 2-0 erg dichtbij. De bal kwam van de rechterkant laag door de verdediging van Huizen, voor het doel langs, langs Rikea. Hij wist de bal net niet te raken, waardoor deze bij WB in de voeten kwam. Een open schotveld werd gecreëerd, maar erg slap afgemaakt. De bal werd verkeerd geraakt en kon van de lijn afgehaald worden door een verdediger van Huizen. In de loop van de eerste helft kreeg Huizen wel hier en daar een kansje, maar werd de kans weer verhinderd door de sterkspelende verdediging, of goed keepende Dirk.

De verdediging wist de bal weer van de eigen helft te rammen (wat overigens al een hele prestatie is, als je kijkt naar de voorgaande wedstrijden, waar het “wegroeien” van de bal een hele klus was), over de middellijn, waar de 2 (mini)tanks Gijsbert en bORt de bal telkens goed wisten te onderscheppen.

Tot Gijsbert de bal in duel doorkopte net voor het 16-metergebied. WB zag zijn kans schoon en kopte de bal fraai over de verdediging van Huizen, richting Gerrit, die uitstekend vrij stond aan de linkerkant. Gerrit nam de bal aan met zijn hoofd en schoot uit de lucht, zonder aarzeling, met zijn linkerbeen de bal over de keeper, die geheel kansloos was. Wat volgde, was een uitbundige vreugde aan de groene zijde en een verbaasde teleurstelling bij de gasten. 2-0. Gerrit was helemaal in zijn nopjes en de lust naar meer was van de gezichten af te lezen bij Eemdijk 8. De vechtlust werd groter.

Huizen was gedesoriënteerd en de organisatie was nergens meer te vinden. Eemdijk 8 was de koning te rijk en had in het grootste gedeelte van de duels de overhand. Dit was een Eemdijk die ik lange tijd niet gezien heb. Als bloedhonden achter de bal aan, met gevaar voor eigen leven de duels aangaan, waar af en toe kleine blessures uit voort vloeide. Dit alles maakte niet uit voor de groene krijgers. Het leek allemaal kinderspel, zo makkelijk als Eemdijk 8 speelde. Alsof we in een parallelle wereld terecht waren gekomen. Er werden weinig fouten gemaakt. Elke fout werd gelijk weer opgepakt.

Zo werd ook het derde doelpunt een feit. Gerrit, die goed in het spel was, vervolgde zijn doelpuntenshow en wist na een riante voorzet de bal uit de lucht te scheppen met zijn ellenlange benen en zo het duel te winnen. De keeper zat er, net als de verdediging, net naast en zo werd het 3-0. Gerrit, die een hattrick bij zijn naam mag schrijven, wist de overwinning dichterbij te brengen. Eemdijk moest het alleen niet laten hangen zo, want een ongelukje zit in een klein hoekje. Deze 3 punten zijn erg belangrijk voor de thuisspelers.

Eemdijk 8 zwakte ietwat af de laatste paar minuten van de wedstrijd. Af en toe lieten we de bal ook liggen. Gijsbert wilde dit niet ongezien voorbij laten gaan en stormde af op de bal. Door een ongelukkig conflict tussen een Huizenspeler en Gijsbert, raakte Gijsbert ietwat geblesseerd.

De rust brak aan. Tactieken werden besproken en er veranderde weinig in de opstelling of formatie. Een paar wissels, maar de basis was hetzelfde.

De 2e helft kwam Eemdijk 8 al snel terug in de wedstrijd en wist enige kansen te creëren, maar net niet af te maken. De buffel van het middenveld van Eemdijk 8, Gijsbert, was ook weer terug in het veld. Tanden op elkaar, veters wat strakker, haar achterover, ogen half dichtgeknepen en een Warface opzettend was wat Gijsbert nog in leven hield. Zo wist hij ook nog eens te scoren.

De bal kwam van de rechterkant. 5 spelers van Eemdijk stonden in het strafschopgebied om daar de bal op te vangen. De bal kwam echter bij Hattrick-Gerrit, die met zijn lange stelten de bal onder controle probeerde te houden, om vervolgens door te breken en alleen voor de keeper te verschijnen. Dit resulteerde in een ietwat moeilijkere situatie, waardoor hij de bal af moest geven. WB en Gijsbert stonden vrij. Gijsbert was de dichtstbijzijnde persoon en wist met een rotschop de bal tegen het net ‘aan te drukken’. De 4-0 was een feit. De pijn werd vervangen door blijdschap en adrenaline. Kon deze dag nòg beter worden?

Jazeker! Ook AzAri proefde het goud. De 2e helft viel hij in voor broeder Rikea (die ook de eerste helft goed in het spelletje zat), in de spits, met WB achter hem op het middenveld. WB wist zo met een sprint de bal voor zich te winnen, zichzelf verrot schoppend over het middenveld te bewegen, de bal af te geven aan AzAri en AzAri een kans te geven op het 5e doelpunt. En deze werd verzilverd. AzAri kwam bij de linkerpaal, alleen voor de keeper. Zo nonchalant als we hem kennen, maar vol adrenaline, schoot hij de bal in het doel. 5-0.

De laatste 10 minuten viel nog de eretreffer voor Huizen, 5-1, maar dit mocht allemaal niet meer baten. Eemdijk 8 is van de laatste plek, degradeert niet naar de F-jes en zit weer vol zelfvertrouwen. De middag en avond hierna was lang, alsof Eemdijk 8 kampioen was geworden. Er werd nog lang over nagepraat in de kleedkamer, kantine, in de kroeg en in ieders dromen. Het feestbier vloeide rijkelijk, de zangkunsten overtroffen de klootjes van Idols en de gehele avond was de Big Smile niet meer van het gezicht te toveren bij de 16 spelers van het onovertroffen Eemdijk 8. De scheids was ook weer eens een keer om over naar huis te schrijven. Goed gefloten, Hip!

"Huizen 10? Nog Noooooooit van verloren!" – Eemdijk 8