Image

Tijdens het open maken van een overheerlijk flesje bier word ik mij er aan herinnerd, dat ik beter een aansteker kan gebruiken, dan de krat bier. Dit om verhalen over mijn ‘geschaafde’ vinger te voorkomen in dit verslag. Nu heb ik zijn raad opgevolgd, maar kan ik klagen over een geschaafde knie. Een gecorrigeerde fout van mijzelf in de tweede helft weerhield mij er niet van, om pijnloos het veld te verlaten. Een sliding maken op kunstgras gaat hoogstwaarschijnlijk iemand anders beter af. Dat was niet het enige wat pijn deed… >>

 

 

Na die altijd spannende finale van Idols besef ik mij dat ik nog niet moe ben. De verdoving (lees: bier) is uitgewerkt en de pijn van mijn been wordt niet onopgemerkt gelaten. Ik duik achter mijn pc en denk terug aan de wedstrijd van heden middag in Soesterberg. Een wedstrijd die veel stof op deed waaien. Niet alleen zijn enkele knieën en enkels geschaafd, maar ook een stukje imago van Eemdijk 8 als team.

 

 

Wederom hebben we niet verloren van de tegenstander, maar enkel van onszelf. 90 minuten hebben we Eemdijk 8 vs. Eemdijk 8 gehad. Nu wil ik, als trouwe medespeler van het altijd gezellig groene team, graag de schuld op de scheidsrechter afschuiven, die naar onze mening niet altijd even goed oplette en/of de goede keuzes maakte. Uiteindelijk moet je zelf ook scoren om te winnen. Dit is maar overigens maar 1x gebeurd, waardoor de 4 tegendoelpunten in de loop van de wedstrijd helaas niet weg te strepen zijn.

Hoe goed we ook ons best deden, de communicatie ontbreekt nogal. Wat de eerste paar minuten van de eerste helft een “meevaller” leek, werd in de 2 minuten daarna ruw verstoord. Door miscommunicatie tussen de keeper en een van de spelers in de achterhoede, werd de bal op de grond uit de handen geschopt van onze eigen doelbezetter. De bal belandde recht voor de spits van ’t Vliegdorp, die zonder enige aarzeling de bal erin kon schieten.

Niet iets waar Eemdijk 8 trots op kan zijn, maar gebeurd is gebeurd.

 

 

Gelukkig kwamen de groenen niet veel later terug door een goeie voorzet van Hip, over de verdediging, richting Gerrit. Gerrit, die alleen voor de keeper kwam en van achter belaagd werd door aanstormende Vliegdorp-verdedigers, wist de bal met een boogje over de keeper te schieten, en vervolgens hiermee de gelijkmaker te maken.

 

 

De hoop en moed waren terug bij de groenen en de ‘Warface’ was weer van een aantal gezichten af te lezen.

 

 

De rest van de wedstrijd willen we snel weer vergeten. Eemdijk 8 speelde niet het niveau van de weken daarvoor en wist ook geen enkele kans te benutten. AzAri, die later de eerste helft het veld in kwam voor broeder Rikea, en zijn in-de-laatste-5-minuten-opgebouwde-carrière waterzakkendrager vaarwel zei, wist samen met Gerrit in de voorhoede weinig kansen te creëren en al helemaal niet te benutten. Eemdijk 8 had organisatie nodig en kreeg de bal bijna niet op de helft van de thuisspelers. Zo viel daar ook het 2e doelpunt. Wederom een actie tussen de keeper en een verdediger. Dirk kreeg de bal niet weg en de verdediger, die in zijn 5e versnelling zat, kwam in het ongewisse en viel over de keeper. Zoals ook bij het eerste doelpunt wist ook hier weer een aanvaller als 3e vechtende met de spreekwoordelijke been ervandoor te gaan en bolde zo het net. 2-1. Waarschijnlijk gewoon een goede uitgespeelde kans van de spits van de geel-zwarten, maar had niet mogen gebeuren.

 

 

De rust brak aan. Een ieder werd weer bij de les geroepen. En de organisatie werd weer opgebouwd.

 

 

Eemdijk 8 speelde het eerste deel van de 2e helft sterker, kreeg in de voorhoede een paar goeie kansen, die òf in het zijnet belandden, òf in de handen van de keeper, òf gewoon net langs de doelpaal gingen. Dat waren de kansen die benut hadden moeten worden. De wind was de tweede helft in ons voordeel, maar hebben we niets mee gedaan en/of mee kunnen doen.

 

 

Het derde doelpunt geraakte daar door een ietwat te goeie cummunicatie tussen de keeper en één der verdedigers, en een slechte terugspeelbal. Dodelijke combinatie.

Het vierde doelpunt werd goed uitgespeeld en goed ingeschoten. Eemdijk 8 was heel even kansloos.

 

 

De wedstrijd was al zo goed als gespeeld. Er werd nog tot de laatste minuut gevochten, maar niet hard genoeg. Duels in de lucht werden niet gewonnen, of niet gecontroleerd uitgevoerd. Aanname van de bal werd af en toe vergeten, waardoor de bal van de voeten stuiterde, of gewoonweg over de achterlijn verdween, tijdens een verwoede poging tot een voorzet.

 

 

Dit was een partij die absoluut niet meedeed voor de Fairplay Cup, was ook geen voorbeeldfunctie voor wedstrijden in de toekomst, was ook geen goedgefloten partij, maar al met al toch een leermoment van zo’n 90 minuten. Zulke fouten als in deze wedstrijd gemaakt werden, zullen ook absoluut nooit meer voorkomen. Al met al toch lekker gevoetbald en dat is waar het ook eigenlijk om gaat.

  

  

Volgende keer beter…