“Heeeeee!” klinkt het over het sportpark. Mensen klappen en fluiten. Het is Eemdijk 4 die de aandacht naar zich toe trekt. Sinds dit competitiejaar krijgt elke speler bij vertrek een staande ovatie van het team. Een leuke gewaarwording, al zij het wat beschamend voor de speler die op dat moment de biezen pakt. Zelfs de achtergebleven spelers van Sparta Nijkerk klappen tijdens de wandeling naar de spelersbus voor de vertrekkende Eemdijk 4 speler. Het is nou eenmaal aanstekelijk.

Afgelopen zaterdag mocht Eemdijk 4 na een week rust weer aantreden in de competitie. Na de glorieuze overwinning tegen SVP twee weken geleden was er weer hoop voor de groenen. Na een zeer teleurstellend kalenderjaar 2015 weten de groenen als geen ander dat hoop niets anders is dan uitgestelde teleurstelling.

Vandaag stond VVZA 2 op de planning. Een paar weken hiervoor verloor de groene formatie met 1-3 op eigen veld, dus Eemdijk was uit op revanche. Eemdijk stapte begin van de middag in de auto en reisde af naar Amersfoort, om hier de ‘clash’ tegen de Zeehelden van Amersfoort te strijden. Beide teams bungelen ergens onderaan op de ranglijst, dus er was van alles mogelijk.

Keeper Dirk was na weken afwezigheid ook weer van de partij, hoewel het voor de wedstrijd nog onzeker was of hij de handschoenen aan trok. Japio nam plaats langs de zijlijn, naast medespits Vullis en de geblesseerde Booka, en durfde het niet aan de voetbalschoenen onder te binden. Dat betekende dus wederom een nieuw spitsenduo. Deze keer mochten Marty en gedeelde topscorer D.J. de verdediging van VVZA trotseren.

De wedstrijd begon om 13:45 uur. Het werd al vrij snel duidelijk dat deze scheidsrechter niet zo snel zijn fluitje ging hanteren deze wedstrijd. De ene na de andere overtreding werd weggewuifd en zo werd de wedstrijd niet ‘doodgefloten’. Vaak tot frustratie van de spelers op het veld, of langs de lijn. Zo incasseerden de groenen de nodige klappen, aangezien VVZA een stuk feller speelde. Hip probeerde als laatste man zo nu en dan het goede voorbeeld te geven, door de gevaarlijkste man van deze eerste helft te stoppen met zijn schouder, maar Eemdijk speelde in het begin van de wedstrijd te voorzichtig.

De eerste grote kans van de wedstrijd was voor de groenen. MJ kreeg de bal ingespeeld in de zestien van VVZA en zag alleen nog de keeper voor zich. Hij schoot de bal op doel, maar de keeper zat er uitstekend bij. Ook de zogenoemde ‘rebound’ belandde tegen de keeper. De doelman behoedde zijn team van een vroege achterstand. Hier had Eemdijk 4 meer uit moeten halen, maar dit was toch wel de grootste kans van deze helft voor Eemdijk. Zij het niet de grootste kans van de wedstrijd…

Na een halfuur was het duidelijk dat Eemdijk nog een hele kluif kreeg aan de Amersfoorters. Beide teams kregen het niet voor elkaar de stand op het scorebord te wijzigen. Eemdijk probeerde het via links, via Wortel. Wortel kreeg de bal ingespeeld, speelde de bal door, maar kreeg een lelijke sliding op zijn hak. Wortel ging neer en droop af naar de zijlijn. WB kwam voor Wortel in de plaats, en bemande de linkshalfpositie. Rikea verving op hetzelfde moment zijn rechtsback-maatje H.W.D.

Binnen enkele minuten kreeg WB de (wat bleek achteraf) een grote kans op de voorsprong. Hij onderschepte de bal met zijn hoofd, liep door tot in de zestien van VVZA. Waar hij normaliter alleen oog heeft voor het doel, zag hij nu alleen maar D.J. vrijlopen. D.J. trok de verdediger met zich mee, waardoor WB door kon lopen. Hij gaf de bal mee aan D.J., maar de bal belandde over de achterlijn. Achteraf bleek dat hij beter voor eigen succes had moeten gaan…

Deze eerste helft kreeg VVZA enkele kansen, maar het was keeper Dirk die hier de show stal; met een paar prachtige reddingen zorgde hij ervoor dat Eemdijk nog steeds op gelijke hoogte stond met de thuisploeg. Ook na een onverhoopte kniebal van Rikea, die plots richting het doel stuiterde, kon Dirk een doelpunt verijdelen. Beide teams bezochten de kleedkamer met een brilstand.

Na een hete bak thee bezochten beide teams weer het veld. De temperatuur was er niet beter op geworden, dus er moest bewogen worden om warm te blijven; en dat was nodig.

Deze tweede helft bewees Eemdijk 4 dat knokken voor de bal en voor de medespeler zijn vruchten afwerpt. Want toen na een kwartier de eerste groenen al naar adem moesten happen, zette de rest even een stapje harder. Ook bORt rende weer van hort naar her en gooide overal zijn lichaam in de strijd. Dit soms tot onvrede van zijn verdedigende medespelers aan het eind van de wedstrijd.

Eemdijk 4 probeerde voorin nog wat klaar te spelen, maar miste duidelijk wat kwaliteiten, zij het niet conditie om door te blijven gaan. De duels werden harder. Het was VVZA die deze tweede helft de kansen kreeg. Zeer grote kansen. Van vrije ballen die net buiten het keepergebied om de muur werden gekruld, en door Dirk uit de hoek werd getikt, tot dat ene voetje op de doellijn tegen de bal. De slapeloze nachten van Dirk door zijn pasgeboren dochtertje heeft ‘m goed gedaan.

Omdat de duels harder werden en de frustraties groter, kreeg Eemdijk buiten de zestien van VVZA een vrije bal. Hip, in voorgaande jaren goed voor vele goals uit vrije ballen, nam nu weer plaats achter de bal. Waar hij de eerste helft een vrije bal hoog over het doel schoot, schoot hij deze bal zeer gericht richting de hoek. Halverwege werd de bal nog getoucheerd door een verdediger van VVZA. De bal belandde naast de andere kant van de paal; hoekschop. MJ legde de bal bij de hoekvlag en nam plaats achter de bal. Eemdijk 4 moest het echt hebben van dit soort dode speelmomenten. MJ schoot de bal in de zestien, maar met een kleine ‘curve’. De bal draaide van het doel weg, precies richting de inlopende Mup. Mup, de surrogaat Vullis als het op koppen aankomt, zette zijn hoofd hard tegen de bal. Deze schoot richting het doel. WB kon nog net op tijd wegduiken en zag de bal achter hem nog eenmaal stuiteren op de doellijn. De verdediger kon net niet bij de bal met zijn voet en zag deze over de doellijn vliegen. De opluchting van Eemdijk was kilometers verder nog te horen. Een hard gelach en gejuich klonk over het sportpark van VVZA en Mup tekende de voorsprong voor zijn team op het scorebord. Stiekem tegen alle verwachtingen in. 0-1.

Het was vanaf dit moment aanpoten voor Eemdijk. VVZA deed er een tandje bij en zette alles op alles om de gelijkmaker te maken. Eemdijk 4 vocht voor elke bal en liep uiteindelijk op het tandvlees. Die voorsprong behalen is één ding, maar het behouden van die voorsprong is een heel andere taak. De bal werd iedere keer snel weggewerkt, in tegenstelling tot de wedstrijden hiervoor. VVZA kwam er niet aan toe de bal tussen de palen te werken, zij het niet door fantastisch optreden vandaag door Dirk. “Het is zeker weten niet dezelfde keeper als een paar weken geleden,” wisten enkele spelers op te merken.

Elke paar minuten klonken de woorden “hoelang nog, scheids?” over het veld. En elke minuut die verstreek leken wel tien minuten. Ook Japio langs ze zijlijn schreeuwde over het veld dat de wedstrijd al lang afgefloten moest worden. Na enkele minuten blessuretijd blies de arbiter van dienst op zijn fluitje; de wedstrijd was voorbij. Eemdijk pakte drie punten! “Dát is pas diefstal!” schreeuwde MJ bij binnenkomst van de kleedkamer, als antwoord op het verhaal van AzAri die de afgelopen week is bestolen in zijn huis. Eemdijk wist als enige deze wedstrijd te scoren, en nam de drie punten mee naar sportpark De Vinken!