De tweede competitiewedstrijd is een feit. Eemdijk 4 reisde af naar het pittoreske Veenendaal om daar aan te treden tegen SVP 3. De Panters. De afgelopen twee ontmoetingen tegen het derde team van SVP ontaarde in twee winstpartijen voor de ‘groenen’. Neemt Eemdijk 4 weer drie punten naar huis, of zijn de rollen nu omgedraaid?

Het leek er even op dat de wedstrijd niet doorging. In de ochtend kwam de regen met bakken uit de lucht. Iets wat niet ten goede ging komen voor het grasveld bij SVP. Gelukkig was het van korte duur, waardoor Eemdijk 4 zelfs met een heerlijk zonnetje het veld betrad in Veenendaal.

De opstelling was toch even iets anders dan van tevoren gedacht. Door afwezigheid van Japio, en door de blessure van Vullis (die overigens met zijn groene gipsbeen langs de kant zat als toeschouwer) mochten WB en Puk in de spits. Zo ging WB in twee wedstrijden van het ene uiterste (keeper) naar het andere uiterste (spits). Op het middenveld startte bORt en Bartsie. Linkshalf trad MJ aan en rechtshalf mocht D.J. plaatsnemen. De Smithfamilie op de vleugels. Centraal achterin stonden Booka en Marty. Linksback oud-scheidsrechter Mouse en rechtsback Rikea.

De wedstrijd begon om 14:30 uur. Door een (we mogen toch écht zeggen) beroerde aanname van Rikea in de eerste tien seconden kreeg SVP, die in het begin al erg scherp oogde, een grote kans op de voorsprong. Net als de rest van de vele kansen die de thuisploeg kreeg de eerste helft, wisten de beste mannen ook deze aanval niet te verzilveren. “Zo zette ik even iedereen op scherp!” wist Rikea in de rust te grappen. Een groot deel van de eerste helft leek het of Eemdijk achterin achter de feiten aanliep. Elke beweging die de spelers van SVP maakten, antwoordde Eemdijk 4 te laat op, waardoor de voorhoede van SVP elke keer twee of drie man kon passeren. Uiteindelijk stuitten de Veenendalers op de laatste verdediger in de zestien van Eemdijk, of was het keeper Dirk die de aanvallen met zijn katachtige reflexen stopte.

SVP kreeg de bal maar niet achter de uitstekend keepende Dirk. Dirk was in het begin van de wedstrijd de enige die gefocust tussen de lijnen stond. Als SVP zelf de bal niet naast of over de lat schoot, was het wel Dirk die zichzelf in elke hoek wrong. Linksonder in de hoek, of rechtsboven richting de kruising; Dirk stond zijn mannetje en behoedde zijn team van een totale afslachting.

Enigszins tegen de verwachtingen in was het Eemdijk 4 die zijn kans als eerste verzilverde. WB kreeg de bal diep gespeeld. Middels een sprint richting de hoekvlag wist hij de bal onder controle te houden. Puk was aan komen lopen bij de eerste paal, maar werd al in de gaten gehouden door de verdediging van SVP. WB zag bij de tweede paal Bulletcatcher en D.J. in lopen. WB gaf de bal hard voor, achter de verdediging langs. Bulletcatcher en D.J. wisten beiden niet de voet tegen de bal te zetten en uiteindelijk kreeg Eemdijk 4 een hoekschop mee. Deze werd aan de linkerkant door D.J. genomen. De bal werd laag de zestien van SVP in geschoten. Niemand raakte de bal, waardoor deze uiteindelijk in de voeten van Marty kwam. Zo rustig als Marty op dat moment was, controleerde hij de bal en trapte vervolgens de bal hard over de doellijn. Marty opende zo de score en zette zijn team op 0-1.

Ondanks dat Eemdijk al vroeg in de wedstrijd op voorsprong kwam was het nog wel even aanpoten voor de groenen. De verdediging leek elke keer een stapje te laat wanneer de aanvallers van SVP één, twee of drie man voorbij gingen. De thuisploeg miste de kwaliteiten (en wellicht het geluk dat Eemdijk deze eerste helft had) om de acties te verzilveren. Waar SVP eigenlijk al 3-1 voor had kunnen staan, was de stand de eerste helft iets geflatteerder. Ook mede dankzij het knokwerk van Booka en Marty.

Hip betrad het veld en nam de plaats van Puk in naast WB in de voorhoede. Rikea wisselde met Nevers. Eemdijk ging meer druk zetten en plots was het Eemdijk die de overhand had. Hip speelde veelal achter WB om de bal over de verdediging te schieten, zodat de spits van dienst met de sprint de bal kon onderscheppen. Zij het niet WB die de bal in de diepte gespeeld kreeg, waren het wel opkomende middenvelders MJ en Bartsie.

Met een dieptepass door de verdediging heen sprintte WB richting de bal, welke richting de hoekvlag ging. Hij trok naar binnen en zag in zijn ooghoek de verdediging van SVP naderen. Hip trok een sprint richting de tweede paal en schreeuwde de longen uit zijn lijf. WB gaf de bal hard voor. Te ver voor de keeper’s doel, te ver voor de verdedigers, maar precies op maat voor Hip. Hip zette zijn hoofd tegen de bal, maar wist de 100% kans niet te verzilveren. “Ik kan niet koppen, joh!” wist hij te melden in de rust.

In het ‘rush’ moment kwam WB middels een steekpass nog één op één met de keeper, met een verdediger hijgend in zijn nek. Hij probeerde in de haast de bal langs de keeper te “punten”, maar de keeper van SVP zat er goed bij. De beste jongen stak zijn hand uit en tikte met een kattenreflex de bal weg. De verdediger van SVP werkte op zijn beurt de bal naar voren.

De rust werd ingeleid met een gelijkspel. In de kleedkamer, onder het genot van een heerlijk bakje hete lucht, werd de eerste helft samengevat. Wat ging fout, wat ging goed? Welke spelers laten we staan en wie wordt gewisseld? Moet Bartsie in de spits en MJ naar het middenveld? De taken werden verdeeld en Dirk kreeg nog even een paar veren in zijn reet voor zijn heldenrol de eerste helft. Dankzij hem zat Eemdijk nog in de race voor die drie punten. “Je bent zo goed als je laatste redding” meldde Dirk in de groep. Met andere woorden: als je de tweede helft bagger speelt, herinnert niemand meer de eerste helft. Negatieve woorden, maar misschien wel reëel.

Er werd besloten om de tweede helft op dezelfde voet verder te gaan. Hip hield zijn hamstring warm, welke hij voor de wedstrijd nog heeft ingetaped, en hij zag dat er met deze opstelling meer te halen viel. De aftrap was voor SVP. Met een 0-1 stand op het scorebord viel er voor beide teams nog wat te halen en dat was te zien. Het spel werd fysiek zwaarder. De duels werden harder en de scheidsrechter miste vaak de aanleiding van een scheldkanonnade in het veld. Getrek en geduw, natrappen… deze tweede helft had het allemaal.

Ondanks dat Eemdijk 4 ook nog een paar grote kansen kreeg, was het SVP die de gelijkmaker scoorde. De goal hing in de lucht. Er was nog geen man over boord. 1-1.

Eemdijk had vertrouwen in de opstelling en liet dit zien door vroeg druk te zetten. Een van de verdedigers wilde de bal breed leggen op hun rechterkant, maar WB doorzag dit en onderschepte de bal. Hij liep de zestien in en kwam oog in oog met de keeper. Hij aarzelde geen moment en nam de bal op de slof. Deze schoot hard richting het doel. De keeper ging naar de grond, maar was te laat. WB tekende zo de voorsprong voor zijn team op het scorebord. 1-2!

Er was nog een halfuur te gaan. In dit halfuur kon nog van alles gebeuren… en dat gebeurde ook. Alles schoof een linie op, waardoor een groot deel op de helft van SVP gespeeld werd, op zoek naar nog een treffer. Puk wist op het middenveld de bal te veroveren. Hip pakte de bal en legde de bal klaar met een hakje achter het standbeen op Bulletcatcher, die vervolgens snelheid behoudt. Bulletcatcher speelt de bal weer naar Hip. Met ferme passen en aangemoedigd door Mouse steekt Hip het veld over en geeft vervolgens een steekpass naar Bartsie, in de zestien van SVP. Met voor zich alleen nog de keeper, en naast zich een verdediger die een naar binnentrekkende beweging doorzag, zag Bartsie recht voor het doel WB staan. WB stond helemaal vrij en kreeg keurig de bal op maat ingespeeld. Het was enkel nog een intikkertje en zo stond Eemdijk 4 plots voor met 1-3.

Een stand die je vast kan houden. Eén doelpunt kun je dan nog incasseren, maar daar moet het ook bij blijven. Helaas viel de tweede goal al snel hierna, toen dezelfde WB de bal op het middenveld inleverde, en SVP er met de bal vandoor kon gaan, richting keeper Dirk. Dirk was kansloos en zag de aanval de 2-3 inluiden.

Ook met deze stand was er nog geen man over boord, maar het was wel een klap in het gezicht. Want ondanks dat Eemdijk 4 nog genoeg kansen kreeg deze tweede helft, bleef een uitbreiding van de score uit. Bulletcatcher, invallend voor D.J. op de rechtshalf positie, kwam op enkele meters voor het doel nog oog in oog met de keeper. Een pass breed op WB was voldoende geweest, maar in die nanoseconde ging Bulletcatcher voor eigen succes. De keeper zat er direct bij en Bulletcatcher baalde zichtbaar. Ook Bartsie kreeg nog een schotkans, welke hoog over de lat vloog. Dat waren de grootste kansen tot enkele minuten voor tijd.

Maar zoals we al eerder gezien hebben in de kampioenswedstrijd tegen VVZA enkele jaren geleden, wint de volhouder. SVP is in dit geval de volhouder en kreeg zowaar een penalty van de scheidsrechter. Puk, invallend op rechtsback, schepte een van de verdedigers in de zestien van Eemdijk. De beste jongen wist hier goed op te acteren, maar kreeg terecht een strafschop mee. Eemdijk 4 was in de mineurstand en hoopte op een mooie redding van de “Groene Van der Sar”. De speler nam een aanloop, maar schoot de bal meters hoog over het doel. Eemdijk’s geluk leek niet op te kunnen… tot een moment later.

Op het middenveld was Hip in duel met een speler van SVP. De beste speler sprong hoog op om de bal te onderscheppen, maar raakte verstrikt in het brillentouwtje en het shirt van Hip. Er zat zelfs een gat in het shirt. Hip, aangeslagen door het lompe duel, vroeg om een vrije bal, maar de scheidsrechter liet doorspelen. Zo kon SVP oplopen tot de zestien van Eemdijk, waar vervolgens in een volgend duel Booka naar de grond werd gewerkt. De scheidsrechter floot, maar liet doorspelen toen hij zag dat de bal breed ging naar een spits van SVP. De spits schoot de bal langs Dirk en zo stond het plots gelijk. 3-3.

Eemdijk was furieus. Een shirt met een gat erin, een dikke lip van Booka en zijn eigen fluitje overtuigden de beste man niet. De scheidsrechter wees naar de middenstip, en dit besluit stond. Hij kon geen verklaring geven van zijn fluitje, en de lip en shirtje wuifde hij weg. SVP ging feller en gemener spelen, nu ze zagen dat de scheidsrechter dit toe liet. Zo kreeg bORt een moment later een trap tegen zijn hoofd, toen hij de bal weg wilde koppen. De scheidsrechter reageerde hierop met “hij ging met zijn hoofd naar de voet. De voet was al in de lucht”.

En ook hier geldt de regel “je bent zo goed als je laatste fluitje”…

Even leek het erop dat Eemdijk de winnende goal op zijn sloffen had. WB legde de bal op randje zestien terug bij Hip. Hip deed een hakje cq. overstapje, en zag Mouse op komen lopen. Met alleen nog het doel voor zich, en de keeper tussen de palen, schoot Mouse de bal met zijn binnenkant-links richting het doel. De bal draaide dusdanig uit, dat deze de rechterpaal schampte. Hiermee kwam SVP met de schrik vrij.

De eindstand was 3-3, hoewel er voor beide partijen meer in zat. Begin eerste helft voor SVP en de tweede helft voor Eemdijk.